Inicio > Tributos > Presentación > Tributos > Patrimonio > Guía do imposto
O Imposto sobre o patrimonio é un tributo de carácter directo e natureza persoal, que grava o patrimonio neto das persoas físicas. Por patrimonio neto enténdese o conxunto de bens e dereitos de contido económico do que sexa titular, con deducción de cargas, gravames, débedas e outras obrigas persoais das que deba responder o suxeito pasivo.
A súa regulación atópase na lei 19/1991, de 6 de xuño, do imposto sobre o patrimonio e no artigo terceiro da Lei 4/2008, do 23 de decembro, polo que se modifica a lei 19/1991.
A lei 4/2008 introduce unha bonificación do 100% sobre a cota íntegra do imposto sobre patrimonio que se aplicará aos suxeitos pasivos por obriga persoal ou real de contribuír.
Así mesmo, derroga os artigos 36, 37 e 38 da Lei relativos á obriga de presentar autoliquidación, suxeitos obrigados a presentar e forma e prazos de presentación, polo tanto, os contribuíntes, calquera que sexa o valor do seu patrimonio, non están obrigados a declarar.
O art. 37 foi derrogado polo artigo terceiro da Lei 4/2008, polo tanto, os contribuíntes, calquera que sexa o valor do seu patrimonio, non están obrigados a declarar.
O art. 38 foi derrogado polo artigo terceiro da Lei 4/2008, polo tanto, os contribuíntes, calquera que sexa o valor do seu patrimonio, non están obrigados a declarar.
O art. 38 foi derrogado polo artigo terceiro da Lei 4/2008, polo tanto, os contribuíntes, calquera que sexa o valor do seu patrimonio, non están obrigados a declarar
O art. 36 foi derrogado polo artigo terceiro da Lei 4/2008, polo tanto, os contribuíntes, calquera que sexa o valor do seu patrimonio, non están obrigados a declarar
Os bens e dereitos atribuiranse a aquelas persoas ás que lles correspondan segundo as normas aplicables sobre titularidade xurídica.
A estes efectos haberá que ter en conta no caso de matrimonio, o réxime económico do mesmo. Así, se se trata de gananciais, atribuirase por metade a cada un, salvo que se xustifique outra cota de participación.
En todo caso, cando non resulte debidamente acreditada a titularidade de bens ou dereitos, a Administración Tributaria terá dereito a considerar como titular a quen figure como tal nun rexistro fiscal ou outros de carácter público.
Os bens inmobles compútanse polo maior dos seguintes valores:
Computaranse polo maior dos seguintes valores:
Para calcular ese saldo medio non se computarán os fondos retirados para a adquisición de bens e dereitos que figuren no patrimonio (incluso un novo depósito) ou para a cancelación ou reducción de débedas.
Compútanse polo seu valor de mercado. Porén, pódense emprega-las táboas de valores de vehículos que aproba o ministerio de facenda.
Este límite ten por finalidade evita-lo efecto confiscatorio, por lo que intenta asegurar que o contribuínte obtén rendas abondas para facer fronte ao pago do imposto sobre o patrimonio e do imposto sobre a Renda.
A mecánica do límite de cota íntegra é o seguinte:
No imposto sobre o patrimonio, os dereitos consolidados dos partícipes nun plan de pensións están exentos.
Existen dous tipos de exencións para estas actividades:
As exencións anteriores atópanse reguladas con máis detalle no real decreto 1704/1999, de 5 de novembro, polo cal se determinan os requisitos e condicións das actividades empresariais e profesionais e das participacións en entidades para a aplicación das exencións correspondentes no imposto sobre o patrimonio.